مقدمه: مطالعات گوناگون نشان داده است که میزان بار الکترومغناطیس در کاهش تعدادی از علایم اعتیاد موثر است. در این مطالعه تاثیر میدان های مختلف الکترومغناطیس بر علایم سندرم قطع مرفین در موش های صحرایی بررسی گردیده است. روش ها: تعداد 102 راس رت نر در 17 گروه شش تایی که وزن آنها به 250-200 گرم بود با مرفین به صورت تزریقی معتاد شدند. (روش A pinelliL درسال 1997) یک گروه به عنوان شاهد و 16 گروه که تحت تاثیر میدان های مغناطیسی 5/0- 5/1 -5/2 و 5/3 گوس بود. بررسی علایم سندرم قطع مرفین نظیر پرش٬ ایستادن روی دو پا٬ صعود٬ خمیازه٬ کاهش وزن٬ اسهال و بسته بودن پلک ها با تزریق داخل پریتوان نالوکسان در دوز 5 mg/kg در تمامی گروهها انجام گرفت. در جداول مخصوصی تعداد پرش٬ ایستادن روی پاها٬ صعود٬ خمیازه و تفاوت وزن موش ها و... وارد و سپس برای مقایسه علایم در گروههای تحت تاثیر میران الکترومغناطیس و گروه کنترل از آزمون های آماری ANOVA و کروسکال والیس استفاده شد.نتایج: نشانه های اسهال٬ خمیازه٬ تغییر وزن و بسته بودن پلک ها در تمامی گروههای حیوانی تحت تاثیر میدان الکترومغناطیس با p<%01 نسبت به گروه شاهد تفاوت داشت. ایستادن در روی پاها و صعود در اکثر گروههای مستقر در میدان نسبت به گروه شاهد کاهشی معنی دار و برای میدان الکترومغناطیسی هرتز N=75٬ گوس G=3.5 بیشترین بود (p<%001). در تعدادی از گروهها پرش با اختلاف معنی دار نسبت به گروه شاهد مشاهده گردید. کاهش پرش برای میدان الکترومغناطیس با فرکانس و شدت بالا بیشترین بود. به طور کلی میدان الکترومغناطیس (هرتز (G=0.5, N=25 کمترین تاثیر و میادین الکترومغناطیس با خصوصیات (N=75, N=100) گوس در شدت (گوس (G=3.5 بیشترین پاسخ را در کاهش علایم سندم قطع مرفین در موش ها نشان دادند.نتیجه گیری: میدان مغناطیسی تعدادی ار علایم سندرم قطع را کاهش میدهد.